นิยามรัก* – dko9N , mikp

dko9N
 

ฉันเพิ่งเข้าใจความรักว่าเป็นอย่างไร
ฉันเพิ่งเข้าใจความหมายที่มี
เพราะฉันได้ลองเรียนรู้ว่ามันมีแต่..
“..ความจริงใจให้แก่กัน
พึ่งพากันด้วยความอุ่นใจ
คอยดูแลและห่วงใย
ให้แรงใจ ยามทุกข์มาเยือน”

บทเพลงรัก (ฉันมีรัก)
ที่ขับขาน (ที่สดใส)
ช่างอ่อนหวาน (เป็นสุขใจ)
พาให้ฝัน (ทุกสิ่งดูสวยงาม)
และมันก็เป็นนิยาม
ให้จดให้จำ ความรัก   

mikp

 รักที่ฉันเคยเรียนรู้ไม่เป็นอย่างนั้น
รักที่ฉันมองตรงข้ามกันไป
เพราะว่าฉันมีความรักที่มีเพียงแต่..
“หลอกลวงเรื่อยมา
ทำให้เจ็บจนวันนี้
ไม่เคยหวังดี
ไม่เคยเห็นใจ”

บทเรียนนี้ (เป็นบทเรียน)
มันปวดร้าว (ที่ปวดใจ)
มันตอกย้ำ (ย้ำเตือนไว้)
ให้เจ็บช้ำ (ให้เจ็บและฝังจำ)
และมันก็เป็นนิยาม
ให้จดให้จำความรัก   

วันเวลาที่สดใส บั่นทอนหัวใจ
ล่องลอยไปในความใฝ่ฝัน มองเห็นสิ่งที่โหดร้าย
เป็นพลังที่ผลักดัน ต้องมาเสียใจ
ให้ทุกคืนวันดูใสสว่าง

ต้องมีน้ำตา

mikp
บทเรียนนี้ (เป็นบทเรียน)
มันปวดร้าว (ที่ปวดใจ)
มันตอกย้ำ (ย้ำเตือนไว้)
ให้เจ็บช้ำ (ให้เจ็บและฝังจำ)
และมันก็เป็นนิยาม ที่อยู่ในใจ
dko9N
บทเพลงรัก (ฉันมีรัก)
ที่ขับขาน (ที่สดใส)
ช่างอ่อนหวาน (เป็นสุขใจ)
พาให้ฝัน (ทุกสิ่งดูสวยงาม)
และมันก็เป็นนิยาม ที่อยู่ในคำว่ารัก      

 

คอย

คอย…
               ใจมันยังเหมือนคอยอะไรไม่รู้
ที่มันยังค้างคาติดอยู่

        .. เหมือนคอยใคร
ใครสักคนที่เขาได้จากฉัน…            ไป

อยู่เพื่อตัวเอง

ทำเพื่อเขาทุกอย่าง ไม่เห็นได้ดีสักอย่าง
ความหวังของรักดูเลือนลาง
จนเธอคิดอยากทำร้าย..ตัวเอง

คิดดี ทำดี มันก็ดีไป
ถ้าคิดไม่ดี ทำไม่ดี
เธอนั่นแหละต้องเสียใจ

คิดก่อนทำทุกครั้ง หยุดยั้งความคลั่งเอาไว้
โลกนี้เปลี่ยนแปลงใช่ไหม
..เธอต้องยอมรับมัน

อย่าคิดจะทำร้ายตัวเอง
อย่าคิดจะตายไปให้พ้น
อย่าคิดว่าโลกมีแต่ความโสมม!
แล้วจะอยู่ไปทำไม แล้วจะอยู่เพื่อใคร
ในเมื่อคนรอบกาย ไม่ได้ทำเพื่อฉัน
แล้วจะอยู่ไปทำไม แล้วจะอยู่เพื่อใคร
ไม่ต้องอยู่เพื่อใคร
..ก็อยู่เพื่อตัวเอง

เวลาคือคำตอบทุกอย่าง ว่ารักนั้นยังมีที่ว่าง
หยัดยืนรักตัวเองซะบ้าง
อย่าคิดโง่ๆเอาชีวิตมาทิ้งขว้าง

ปัจจุบัน

หัดมีความสุขกับปัจจุบันซะบ้าง
ไม่ใช่พอมีความสุข
แล้วเอาแต่กังวลเอาแต่กลัวว่าความสุขจะหมดเมื่อไหร่
.
แล้วชาตนี้จะได้มีความสุขรึเปล่าล่ะถ้างั้น

หึ๊!

ที่คิดออกมาน่ะ
จำใส่หัวไว้บ้าง
ไม่ใช่คิดเสร็จแล้วให้มันเลยผ่าน

(:

ไม่ได้ถูกใจ
ไม่ได้ชอบใจ
ไม่ได้พอใจ
ไม่ได้สบายใจ

แต่ก็ไม่ได้กระเสือกกระสนจะเป็นจะตายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

ไม่มากไม่มาย
ไม่เยอะไม่แยะ
ไม่จุ้นไม่จ้าน
ไม่วุ่นวาย

แม้ยังไม่ดีพอ
แต่อีกไม่นาน จะทำให้มันพอดี

คนรอบข้างที่รักเรา เขารอเราอยู่
เราช้าไม่ได้อีกแล้ว
เสียเวลาไม่ได้อีกแล้ว

จะขอกลับไปสู้อ้อมกอดที่อบอุ่นและเต็มใจอีกครั้ง

นิทาน วิ่งไล่ตามก้อนเมฆ

             นิทานเรื่องนี้เริ่มต้นที่..
แม่น้ำสายหนึ่งไหลรินจากยอดเขา เป้าหมายของเธอคือการออกทะเลกว้าง
เมื่อเธอยังเยาว์ เธออยากวิ่งเร็วที่สุด ไหลผ่านให้เร็วที่สุดเพื่อไปถึงทะเลให้ไวที่สุด
แต่เมื่อไหลเรื่อยมาถึงที่ราบ ผ่านทุ่งนา เธอก็ต้องเริ่มไหลช้าลง …ช้าลง
นั่นเพราะว่าเธอได้กลายเป็นลำธารไปแล้ว

เมื่อต้องไหลช้าๆ เธอจึงเริ่มเห็นก้อนเมฆ
เธอเห็นว่าก้อนเมฆมีรูปทรงต่างๆกัน มีสีสันต่างกัน
และเมื่อรู้ตัวอีกทีลำธารก็เริ่มไล่ตามก้อนเมฆ จากก้อนนี้ไปก้อนนั้น
แต่ก้อนเมฆไม่เคยหยุดนิ่งเลยสักที เดียวก็มา เดียวก็ไป
เมื่อลำธารรู้สึกว่าก้อนเมฆไม่ได้อยากอยู่กับเธอ
นั่นทำให้ลำธารโศกเศร้ามาก และเธอก็เริ่มร้องไห้

วันหนึ่งลมพัดมาแรงมาก จนก้อนเมฆหายไปหมด
ท้องฟ้ากระจ่างเป็นสีฟ้าสดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
แต่เพราะก้อนเมฆได้หายไปหมดแล้ว
ลำธารจึงคิดว่าชีวิตนี้ไม่น่าอยู่อีกต่อไป
เธอไม่เคยเรียนรู้ที่จะชื่นชมความงดงามของท้องฟ้ากระจ่าง
แต่เธอกลับมองเห็นว่าท้องฟ้านั้นว่างเปล่า 
และชีวิตของเธอเองก็เช่นกัน
..มันช่างว่างเปล่าจนหมดความหมายเสียแล้ว

คืนนั้น ลำธารอยากฆ่าตัวตาย
แต่เธอจะทำอย่างไร ลำธารที่ไหนจะฆ่าตัวตายได้
จากสิ่งหนึ่งที่มีอยู่กลายเป็นความว่างเปล่าได้อย่างไร
คืนนั้นเธอร้องไห้ทั้งคืน น้ำตาของเธอไหลรินกระทบฝั่งเป็นจังหวะ
และนั่นเป็นครั้งแรกที่เธอได้กลับมาหาตัวเอง
ที่ผ่านมาแทนที่จะค้นหาความสุขภายใน เธอกลับวิ่งตามหาความสุขข้างนอกมาตลอด
และครั้งนี้เธอได้กลับมาฝังเสียงร้องไห้ของตัวเอง
และเธอก็ได้ค้นพบสิ่งหนึ่งที่น่าประหลาด
เธอค้นพบว่าตัวเธอเองก็ประกอบด้วยก้อนเมฆ  
มันน่าประหลาดมากเพราะเธอวิ่งตามหาก้อนเมฆมาตลอด
แต่จริงๆก้อนเมฆนั้นก็ประกอบขึ้นเป็นเธอ
สิ่งที่เธอวิ่งหานั้นอยู่ในตัวเธอมาตลอดเวลา
        
ทันใดนั้นเอง ลำธารก็รับรู้ถึงสิ่งหนึ่งซึ่งสะท้อนบนพื้นผิวของเธอ
ท้องฟ้านั่นเอง ช่างสงบ แข็งแรง มั่นคง และเป็นอิสระอะไรเช่นนั้น
ก่อนหน้านี้เธอได้แต่วิ่งไล่ตามก้อนเมฆจนมองไม่เห็นสิ่งนี้
พลันเธอก็รับรู้ว่า ความสุขของเธอประกอบด้วยความมั่นคง อิสรภาพ และพื้นที่กว้างใหญ่รอบตัว
นั่นเป็นคืนแห่งการเปลี่ยนแปลงตลอดกาล
น้ำตาและความทุกข์ได้แปรเปลี่ยนเป็นความสุขและสงบ
        
วันรุ่งขึ้น สายลมได้พัดพาเอาก้อนเมฆกลับมาเหมือนเดิม
แต่คราวนี้ลำธารพบว่า เธอสามารถสะท้อนก้อนเมฆได้โดยไม่ยึดติดกับก้อนเมฆ
เมื่อเมฆลอยผ่านมาเธอก็บอกว่า “เมฆจ๋า สวัสดีจ๊ะ”
และเมื่อเมฆลอยผ่านไปเธอก็บอกว่า “แล้วเจอกันใหม่นะ” โดยไม่รู้สึกซึมเศร้าแต่อย่างใด
เธอรู้แล้วว่าความอิสระคือรากฐานสำคัญที่สุดของความสุข
เธอได้เรียนรู้ที่จะหยุดวิ่งในที่สุด..
 
และคืนนั้น สิ่งที่สวยงามที่สุดก็ปรากฎขึ้น
พระจันทร์เต็มดวงนั่นเอง สะท้อนอยู่บนผิวน้ำของเธอ
ลำธารมีความสุขมาก
เธอสะท้อนได้ทั้งก้อนเมฆและพระจันทร์ตามที่ทั้งสองเป็นอย่างแท้จริง
ระหว่างนั้นเธอค่อยๆ เคลื่อนตัวไปยังท้องทะเลกว้าง
คราวนี้เธอไม่ได้รีบวิ่งต่อไปอีกแล้ว
แต่เธอกำลังรับรู้ความสุขทุกห้วงเวลาแห้งปัจจุบันขณะอย่างเต็มเปี่ยม
          
            เราทุกคนคือลำธารสายนี้ค่ะ

……………………………………………………………………………………

นิทานเรื่อง วิ่งไล่ตามก้อนเมฆ
แต่งโดย คุณปู่ติช นัท ฮันห์
ถ่ายทอดอีกทีโดย หนูดี วนิษา เรซ

 

dko9N

(20:41) เพราะเธอบอกให้ฉันรอก่อน อย่าใจร้อนๆอดทนรอไว้: ตกลงมึงไม่ไปเออะ เลี้ยงรุ่นปีสุดท้ายแล้วหนั่น
(20:41)  dko9N_K*~ , ,: อ่า
(20:41)  dko9N_K*~ , ,: แต่กูก็ไม่ได้เจอกับมึงเป็นปีสุดท้ายซะหน่อย
(20:41) เพราะเธอบอกให้ฉันรอก่อน อย่าใจร้อนๆอดทนรอไว้: ฮะๆฮ่าาา

ยิงมาแบบไม่ทันตั้งตัว
แต่แอบซึ้งนะโว้ยยยยยยย ~~

เพลงสายลม ~

ฮ่าๆ ทำไมต้องแบบรับเรื่องเจ็บปวดทุกวันด้วยวะ

…
..
.

มองแสงจันทร์ที่ตรงขอบฟ้า สายลมที่โชยพัดผ่านมา ..ได้โปรดจงพาฉันไป
ถามสายลมด้วยใจอ่อนล้า
” ที่ใดที่ตรงขอบฟ้ามีบ้างไหมที่ที่ความทรงจำจะไม่ทำร้ายใจและติดตามไปไม่ถึง ? “คนที่ให้เจ็บ คนที่ทำช้ำใจ อยากลืมให้หมดสิ้นไป
ลอยไปกับสายลม ~

อยากให้ลมช่วยพาหัวใจฉันไป พัดให้ลอยให้ล่องไปไกล
หลุดจากโลกใบเก่าจากความหลังที่ทำร้ายใจ
และกับคนที่ทำให้มีน้ำตา กับรักที่คงไม่ย้อนคืนมา

รักซ้ำเติมจนใจเจ็บช้ำ ภาพใครบางคนที่ตอกย้ำ ..อยากลืมต้องทำเช่นไร ?
ขอล่องลอยไปจนสุดฟ้า สายลมจงไปเสาะหา
‘ มีที่ไหนที่ที่ความทรงจำจะไม่ทำร้ายใจ และติดตามไปไม่ถึง ? ‘

.
ทำไมมึงต้องไปกับมันด้วยวะ
ทำไมไม่ชวนกูไปบ้างล่ะวะ
ทำไมวะ
แล้วทำไมกูถึงไม่ยอมเลิกยุ่งกับมึงซักทีวะ
ทั้งๆที่รู้เจ็บแบบนี้ และคงเจ็บไปเรื่อยๆ
แล้วทำไมกูถึงยังโง่เง่าวะ

ทำไม วะ วะ วะวะวะวะ วะ
ทำม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย~~

แม่งเอ้ย!!!!

อาจารย์ในวันน้ำเต็มคลอง

พร้อมจะตกหลุมได้ทุกเมื่อ
ลึกแค่ไหน ก็จะเอามันมาเป็นแรงผลักดัน
เตรียมใจมาพร้อมแล้ว
.

ปล.เอ่อ เราคิดว่าพร้อมแล้วนะ
อย่าแกล้งให้อ่อนแอซะอีกล่ะ
หวั่นๆนะเนี่ย ฮ่าๆๆ

151109

ย้อนวันวานที่เพิ่งผ่านมาไม่นานอีกครั้ง

สนุกชิบเป๋ง ได้เล่นไฟจริงๆด้วยนะ
ตอนเด็กๆ อยากเล่น พ่อกับแม่ไม่ยอม

ใช้แรงงานเด็กให้ไปตัดใบตอง
ไว้สำหรับห่อข้าว ฮ่าๆ
(ยังไม่อาบน้ำกันเลยแต่ละคน)

บริเวณ และบรรยายกาศในการเล่น

เล่นเสร็จก็มากินข้าว
อร่อยจริงๆ หมูย่างฝีมือพี่ยุ
ระดับเชฟมาเองนะเนี่ย

แล้วก็มาเล่นกับหมา
เห็นอะไรมั้ย
เต้าเจี้ยวมีน้องสาวแล้วนะ
นั่นไง สีขาวๆดำๆ อยู่บนหลังเต้าเจี้ยวอะ
ชื่อน้องจู้จี้
จีน เจี้ยว จีน เจี้ยว

ว่าแล้วก็ได้ฤกษ์ถ่ายรูปซะที
หลังจากที่พี่ชายรับปริญญามาได้เกือบ 2 อาทิตย์

พี่ชายกับเราเอง
เขินจังนะ
ถูกพ่อบังคับแน่ะ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ